Children of Shakespeare

Met Children of Shakespeare en de nieuwe regisseur Jimmy Deegens sloeg Menander een hele nieuwe weg in. Children was namelijk geen musical, kende geen hoofdrollen en de nadruk lag op het toneelspel. Het is een zelfgeschreven stuk over een nacht uitgaan met alles erop en eraan. Vijfendertig jonge zielen gaan de nacht aan en verzuipen zich in alcohol en verslikken zich in vreemde pillen. Met de zeven zondes op de loer moet de onschuld worden behouden. Pas dan een kus. Pas dan een wederzijdse stempel van lippen. Pas dan de tong wurmend naar het strottenhoofd.
 
Ella Wildenberg vat even het stuk op haar eigen typische manier samen:
“Children of Shakespeare is een samenvoeging van verschillende verhaallijnen. Elke verhaal lijn heeft een eigen thema, maar samen vormen ze toch één geheel. Jasper en Marleen komen elkaar tegen in een kroeg. Marleen gelooft niet in de liefde en Jasper wil haar overtuigen er wel in te geloven. Ze sluiten een deal: als er aan het eind van de avond geen liefde is gevonden, gaan ze allebei dood. Als er wel liefde ontstaat, wil Jasper een kus van Marleen. Zo begint de avond. In de kroeg zijn allemaal groepjes, die proberen de onschuld, Arzu en Hessel, over te halen zich schuldig te maken aan een van de zeven zonden. Er is voor elke zonde één engel die Arzu of Hessel wil beschermen. Deze bescherming eindigt met de moord op de beschermengel door het groepje van die zonde. Zo gaat het de hele avond door en hoe later op de avond, hoe meer doden er komen te liggen. Aan het eind van de avond heeft, wonder boven wonder, de onschuld overleeft en is er tussen deze twee personages liefde ontstaan. Jasper en Marleen zien elkaar weer terug en, zoals beloofd, krijgt Jasper zijn kus.”
 
Sifra Helder beschrijft het maakproces van Children:
“Voor Children hebben we eerst maandenlang allen theateroefeningen gedaan, Jimmy wilde ons zo goed mogelijk leren kennen, voor hij rollen kon gaan verzinnen. Na het zoeken naar het juiste onderwerp, elkaar heel goed hebben leren kennen tijdens een hele middag samen geheimen delen en toen iedereen de kriebels begon te krijgen over de tijdsdruk, kwam Jimmy langzaam met stukken script, waar een onwaarschijnlijk gaaf stuk uit gekomen is! Tijdens de menanderweek is het stuk pas echt in elkaar gaan vallen en ik snapte het pas toen ik het voor de eerste keer zag, maar dat is juist een van de redenen waarom het zo leuk geworden is als dat het was.”
 
In het seizoen 2012-2013 speelde Menander vier keer Children Of Shakespeare in de kleine zaal van schouwburg Arnhem. Het publiek zag een hele kant van de spelers en dat werd goed ontvangen. Ook goed ontvangen was de gloedjenieuwe schoolband Aqsaqal, de 14 koppige band speelde hippe popliedjes en maakte de voorstelling daarmee af.
 
Een nieuwe weg is altijd spannend voor de spelers en hun regisseur. Weten zij veel waar het belanden zal en wat de gevolgen zullen zijn. Het was voor Roos en Elske de eerste keer bij Menander en dus hun debuut op de vloer. Ze kijken terug…
 
Elske legt uit…
“Children of shakespeare was het eerste stuk waarin ik meespeelde. De repetities waren vooral erg leuk, maar het ‘echte’ oefenen voor de voorstelling was toch wel aanpakken. De stress kwam pas op de eerste dag dat we een voorstelling hadden, maar werd minder met elke voorstelling die we daarna hadden. Het was een erg leuke ervaring en ook erg leerzaam. Ik heb er veel vrienden gemaakt en zelfvertrouwen gekregen.”
 
En Roos Vervelde zegt:
“Dit was mijn eerste jaar Menander. Wat stond me te wachten? Ik had niet echt veel ervaring met toneelspelen. Het was dus ook fijn dat mijn rol dicht bij mijn persoonlijkheid stond, zodat ik me makkelijker kon inleven. Iedereen kreeg een rol, die bij díe persoon paste en de band zorgde voor het kersje op de taart. Uiteindelijk was iedereen super trots op het eindresultaat. Ik natuurlijk ook :D